Ons verhaal van nu & toen ...

Cirkant is gegroeid uit het ideologisch vernieuwingsdenken binnen de jeugdhulpverlening van de opstartjaren. De initiatiefnemers wilden - in het landschap van de toen nog bijna uitsluitend residentiële opvang - een meer doelgerichte hulpverlening uitbouwen met aandacht voor emancipatorische en participerende processen. 

Een voornemen dat dwingt om in beweging te blijven: uitbouw van reguliere afdelingen, innoverende projecten, infrastructuuraanpassingen, bouwen en verbouwen, technologische ontwikkelingen, … 
En… we vinden het nog leuk ook.

Heel deze dynamiek wordt gedragen door een gedreven personeelsploeg van ondertussen meer dan 60 werknemers; door een enthousiasmerende raad van bestuur en door - niet onbelangrijk - een ruime sympathisantenkring. Samen werken we dag na dag verder aan de uitbouw van een deskundig aanbod voor de meest kwetsbare doelgroepen binnen het ruime landschap van jeugdhulpverlening en herstelgerichte afhandeling.

Benieuwd hoe we het verhaal van Cirkant jaar in - jaar uit verder schrijven? Dan nemen we je stapsgewijs graag mee terug in de tijd ...

2015 - 2016

Begin 2015 verhuizen onze verblijfsmodules dan eindelijk naar hun nieuwe stek: CANO Leefhuis, CANO Studiowonen en Cantel zetten hun verhaal vanaf dan verder in de Steenweg op Oosthoven. Zodra de zon het ons toeliet hebben we deze verhuis, samen met 32 andere redenen om te f33sten, op typisch Cirkantse wijze gevierd met velen.

Na het F33ST komt echter ook steeds weer de realiteit waar we 200 % voor gaan:

Het innovatief project van onze CAFT rond 'herstelbemiddeling in conflictsituaties'  was nog niet afgerond of de ontwikkelde methodiek werd al warm onthaald - en ingezet! - door onze medewerkers van 'den DOTT'. De methodiek wordt vanaf heden dus op vraag ingezet vanuit de module 'ondersteunende begeleiding'.

De eerste grote tekenen van de vluchtelingencrisis gaven vorm aan een nieuwe projectoproep van Fedasil. Hoewel we ons project "Autonoom wonen voor NBBM (EVF)"  in juni 2015 na 5 jaar moesten stopzetten, zijn we blij dat we in januari 2016 al opnieuw onze schouders onder een aangepast project voor de doelgroep Niet-Begeleide Minderjarige Vluchtelingen (NBMV) mogen zetten. Het "Ondersteuningsnetwerk NBMV Kempen" wordt opgestart i.s.m. Welzijnszorg Kempen en Pleegzorg Provincie Antwerpen.

Verder kregen we eind 2015 nog mooi nieuws. Enerzijds mag Cirkant als partner in het CANO-samenwerkingsverband, vanaf januari 2016 3 bijkomende modules Hoog intensieve Contextbegeleiding organiseren. Deze zijn specfiek gericht op uitstromende jongeren uit de Gemeenschapsvoorzieningen, waarbij stapsgewijs een overgang wordt gerealiseerd in "parallelle trajecten".

Anderzijds zijn we er ook zeer trots op dat Cirkant in het innovatieve project (en verregaande samenwerking) met Ciris vzw, ook 6 nieuwe modules Laag intensieve Contextbegeleiding kreeg toegewezen. Deze modules worden specifiek ingezet voor de doelgroep 'gezinnen met jongere kinderen', waarbij er sprake is van ernstige verontrusting en dreigende uithuisplaatsing.

Heel wat uitdagingen dus om 2016 mee te beginnen! En dan hebben we het nog niet gehad over de problematiek van 'tienerpooiers' ... ook dat thema zal een vervolg krijgen.

2013 - 2014

Terwijl de betonmolens in Oosthoven volop draaien en onze bouwcoördinator zienderogen grijzer wordt, wordt Cirkant volop gevat in de historische omslag die de Vlaamse jeugdzorg begin 2013 maakt. Het nieuwe decreet Integrale Jeugdzorg organiseert het hulpaanbod voor jongeren en gezinnen in problematische leefsituaties voortaan op een modulaire en intersectorale manier. De uitgangsprincipes leunen sterk aan bij onze visie, dus we vinden het zeker boeiend. Maar de reorganisatie vraagt, zowel sectoraal als in onze eigen Cirkantse gelederen, zorgvuldige opvolging en permanente bijsturing. En we bewegen met een groot stuk van ons aanbod in een ijltempo van de vertrouwde bijzondere jeugdzorg met toegangsticket naar het rechtstreeks toegankelijk hulpaanbod. Voortaan heten we dus ‘ORGANISATIE VOOR CONTEXTUELE JEUGDZORG’.

Ondanks de crisis schaarste wordt in Vlaanderen in 2014 een beperkt uitbreidingsbudget vrijgemaakt om ook in de jeugdzorg de wachtlijsten wat bij te sturen. De acht bijkomende verblijfplaatsen en de daaraan verbonden 8 modules laag intensieve contextbegeleiding in ons arrondissement worden aan Cirkant toegewezen. Daarmee bouwen we een nieuwe gemengde +12-unit uit – CANTEL – met de uitdaging om een begeleidingsconcept te ontwikkelen dat zorgvuldig aansluit bij de begeleidingsnoden van vandaag.

2011 - 2012

Eind 2011 neemt Cirkant de medewerkers van het time-outproject TOPart onder haar vleugels. En om nog meer op maat van onze cliënten te kunnen werken, gaat in het voorjaar van 2012 de dienst Kortdurende Thuisbegeleiding van start als brug tussen de reeds bestaande diensten Crisishulp aan Huis (CaH) en Thuisbegeleiding.

2009 - 2010

Jaren van onderhandelen en nieuwe projecten ... Op 1 januari 2009 wordt vzw Riedhove geïntegreerd binnen Cirkant met de bedoeling om, na de geplande stopzetting van de activiteiten van het gezinstehuis, de capaciteit om te bouwen naar een dienst crisishulp aan huis (CaH). CaH Kempen start op begin september 2009. De dienst staat borg voor een snelle en gerichte, erg intensieve thuisbegeleiding bij ernstige crisissituaties voor gezinnen in het arrondissement. De dienst werkt hierbij intensief samen met het Crisismeldpunt Kempen. Omdat al onze locaties nokvol zitten, wordt op de Steenweg op Oosthoven in de zomer van 2009 een huurhuis door enkele zorgzame jobstudenten omgevormd tot een aangename bureaulocatie voor de kersverse dienst. Tegelijkertijd verhuizen directeur en centrale diensten naar de nieuwe stek… Niet toevallig trouwens, want vlak voor de eindejaarswissel 2009-2010 wordt  het aanpalend pand - in Turnhout gekend als het ex-pidpa gebouw - door de vzw aangekocht om te verbouwen tot nieuwe residentie voor onze CANO-meiden. Ons bouwproject kan eindelijk van start. De bouwplannen worden getekend en hertekend; de financieel-technische fase van het VIPA-dossier start op.

Intussen staat de inhoudelijk werking uiteraard niet stil. Op 1 januari 2010 gaat het project ‘Druglink Antwerpen’ van start: ten behoeve van gans de  provincie Antwerpen en dus concreet voor de 3 arrondissementen Antwerpen, Turnhout en Mechelen wordt een intensieve samenwerking uitgetekend tussen de private voorzieningen bijzondere jeugdzorg en 3 CGG’s (Centra Geestelijke Gezondheidszorg) ifv intensieve zorg voor jongeren met een ernstig druggerelateerd probleem. Cirkant is ‘financiële host’ van dit provinciaal georganiseerd project.

Op 1 juni 2010 start, in de schoot van onze dienst Begeleid Zelfstandig Wonen, het Mobiel Project voor Niet Begeleide Buitenlandse Minderjarigen’: een cofinanciering tussen de Vlaamse overheid en het ESF-fonds, beheerd door Fedasil om binnen onze regio specifieke, mobiele begeleiding op te zetten voor jonge minderjarige asielzoekers of alleenstaande buitenlandse jongeren.

2007

In februari 2007 wordt het ingediende Zorgstrategisch Plan van Cirkant door de VIPA-commissie goedgekeurd. De realisatie van het masterplan en de financieel technische fase hangen af van de aankoop van een geschikte bouwgrond of een te renoveren pand om de CANO-residentie in te planten: gezien de hoge grondprijzen in Turnhout geen sinecure...

In april 2007 komt de langverwachte uitbreiding van onze HCA-dienst. CAFT kan vanaf nu als volwaardige dienst op kruissnelheid de 5 afhandelingvormen (herstelbemiddeling / gemeenschapsdienst / leerprojecten / hergo / ouderstage) in het gerechtelijk arrondissement Turnhout aanbieden mét uitgebreidere personeelsformatie. De ouderstage zal in Vlaanderen niet lang stand houden en wordt eind 2008 in alle provincies - en dus ook bij ons - resoluut stop gezet.

De uitbreiding van de CAFT zorgt voor nieuwe huisvestingsproblemen voor onze diensten PAT, CAFT en Schooltime-out. Los van het lopende bouw-/ verbouwproject wordt in november 2007 de akte ondertekend tot aankoop van een huis op de Merodelei 116. Na hectische verbouwingswerken verhuizen de 3 afdelingen in juni 2008 naar hun nieuwe thuisstek.

2004 - 2006

Wanneer de vzw in 2004 de opportuniteit krijgt om een klein gezinstehuis over te nemen, wordt de beschikbare residentiële capaciteit resoluut omgebouwd in ambulante opvang, waardoor Cirkant Thuisbegeleiding uitgroeit naar een dienst met 32 capaciteitsplaatsen. Het Ambulant Begeleidingspunt gaat voor methodiekverruiming: aandacht voor niet begeleide minderjarigen; uitbouw van een ouderwerking; implementeren van projecthulpverlening.

Op de kruising Welzijn en Onderwijs krijgt Cirkant in september 2006 financiële middelen om, ten behoeve van alle secundaire scholen in het arrondissement Turnhout, langdurige time-outprogramma’s te organiseren voor scholieren die owv regelovertredend gedrag dreigen uitgesloten te worden uit de school. De piepkleine dienst Schooltime-out gaat van start, enthousiast gepatroneerd door het  PAT-team.

Constante groei en innovatie gaan niet zelden gepaard met nieuwe huisvestingsvragen. De raad van bestuur besluit resoluut tot infrastructuurinvesteringen en dient bij de Vlaamse overheid een VIPA-plan in tot subsidiëring van een bouw-/ verbouwproject in 2 fasen: 1) de bouw van een nieuw CANO-centrum in Turnhout & 2) de verbouwing van de huidige residentie tot ambulant centrum.      

2002 - 2003

Een groeiende organisatie vraagt ook een dynamische kijk op uitstraling en naam. Tijdens onze 20-jarige viering in 2002 kiest de vereniging resoluut voor een gezamenlijk gedragen naamsverandering: vzw Cirkantals symbool voor een organisatie die op zoek wil blijven gaan naar een dynamisch evenwicht tussen voelen en denken; proces en taak; warmte en structuur: de cirkel en het vierkant.

Om te vermijden dat protestgedrag, ook binnen onze eigen hulpverleningskaders, uiteindelijk zou leiden tot het stopzetten van de begeleidingsrelatie, wordt in 2003 gestart met een intern geïntegreerd time-outprogramma voor adolescenten (voornamelijk ten behoeve van de CANO-populatie en van adolescenten in thuiscontext van de dienst Thuisbegeleiding). Onze eigen time-outmedewerker zorgt erg snel voor een alternatief tijdelijk herstelprogramma en probeert zo een nieuwe breuk te vermijden en het hulpproces te continueren.

2000 - 2001

Op de jaarkanteling van 2000-2001 komt een dissident clubje samen: 4 Vlaamse voorzieningen, waaronder ’t Neerhof, bespreken hun methodische knowhow rond de doelgroep van jongeren waar zij historisch mee werken. Het CANO-concept wordt ontwikkeld: residentiële hulpverlening wordt hertekend in een meer flexibel en geschakeld hulptraject. ’t Neerhof gaat voor geleidelijke naamsverandering en wordt CANO.

De overheid erkent de mogelijkheden van het flexibel kader van de CANO-methodiek en implementeert de GKRB-projecten: een specifiek in tijd gelimiteerd aanbod voor uitstroomjongeren uit de gesloten gemeenschapsvoorzieningen. GKRB-Cirkant engageert zich om jaarlijks 11 jongeren na uitstroom uit de gemeenschapsvoorziening van Beernem verder te begeleiden.

Jaren '90

Midden jaren ’90 verhuizen de beide residentiële settings van 't Neerhof naar hun nieuwe stek in de Patriottenstraat, hartje Turnhout.

Intussen ligt de methodische uitbouw van de organisatie niet stil. Het idee groeit om de methodiek begeleid wonen - tot dan uitsluitend toegankelijk voor uitstroomjongeren uit residenties - open te trekken en een autonome dienst BZW te vestigen. Zo start in december ’90 het 'Centrum Begeleid Wonen Kempen' op, met een capaciteit van 12 BZW-begeleidingen voor adolescente jongens en meisjes vanaf 17 jaar. De ambulante trein binnen de bijzondere jeugdzorg is vertrokken.

Een vervolgstation laat dan ook niet lang op zich wachten. Onze contextuele uitgangsvisie motiveert het team om nog intenser te focussen op directe en intensieve begeleiding van en in het thuismilieu. In juli ’91 krijgt de vzw de principiële goedkeuring om personeel en middelen in te zetten voor 9 plaatsen thuisbegeleiding in onze regio onder de naam ‘Centrum Gezins- en Jongerenbegeleiding Kempen’.

De ambulante afdelingen Begeleid Zelfstandig Wonen en Thuisbegeleiding groeien in de tweede helft van de jaren ‘90 uit tot volwaardige voorzieningen met een dubbele capaciteit van 16 begeleidingsdossiers. Opnieuw komt de krappe huisvesting op de agenda van de raad van bestuur. Begin ’98 koopt de vzw een ruim huis aan in de Gildenstraat in Turnhout, waar opnieuw met veel vrijwillige handen het pand omgebouwd wordt tot comfortabele werkplek voor het personeel en gemoedelijke ontvangststek voor de cliënten.

Intussen groeit in het residentiële Neerhof alweer een andere dynamiek. In samenwerking met 2 andere Vlaamse partners en een Nederlandse stichting wordt het Europees gesubsidieerd Project Ervaringsleren (PEL) ontwikkeld. Jongeren die vastlopen in de reguliere hulpverlening doorlopen een traject waarbij ze via prestatiegerichte projecten uitgedaagd worden om hun eigen grenzen te verleggen en terug aansluiting te vinden bij context en samenleving.

Vanuit dezelfde visie start nog in datzelfde jaar ’98 onze autonome Projectendienst PAT op met een experimenteel aanbod om adolescenten, binnen hun gezinscontext, een minder verbaal en dus meer doe- en ervaringsgericht hulpverleningstraject aan te bieden.

 Intussen beweegt Vlaanderen ook nog op andere fronten. Het herstelgericht denken voor de afhandeling van minderjarige delictplegers wint veld. De eerste ‘diensten voor herstelgerichte afhandeling’ krijgen hun erkenning. Begin december 1999 start ook in het gerechtelijk arrondissement Turnhout onze eigen 'CAFT' op als ‘Constructieve Afhandeling Feiten Arrondissement Turnhout’. De dienst zal in de beginjaren zwaar onderbevrouwd werken.

1985

In 1985 krijgt ’t Neerhof een bijkomende erkenning voor de nieuwe werkvorm ‘begeleid wonen na opname’. Het zoeken naar meer vraaggestuurde werkvormen is opgestart. ’t Neerhof wil een ‘tussenhuis’ beginnen met meer autonomie voor adolescenten en een gerichte begeleiding naar zelfstandigheid. Het idee wordt gehonoreerd met in januari ‘86 een capaciteitsuitbreiding tot 15 jongeren en de opstart van één van de eerste Vlaamse TCK’s (Trainingscentrum voor Kamerwonen), een wapenfeit waar we nog steeds trots op zijn.  

De gedecentraliseerde woonaccommodatie van Leefhuis en TCK zorgen echter voor organisatorische problemen. Ons eerste bouwproject ‘onder één dak!’ gaat van start. Dankzij een opleidingsproject voor laaggeschoolden kan de ruwbouw bijna kosteloos worden opgetrokken. De volledige afwerking wordt gerealiseerd met vrijwillige inzet van plaatselijke firma’s en vele sympathisanten. 

1982

De werking startte op in september 1982 met ‘’t Neerhof'. Een oud herenhuis werd omgebouwd tot een uitermate kleinschalige instelling met een opvangcapaciteit voor 6 jongeren. Geld was er niet, enthousiasme des te meer. Vrijwel onmiddellijk na de opstartfase werd bewust gekozen voor een uitvalpopulatie binnen de toenmalige jeugdbescherming: adolescente meisjes met vergaand protestgedrag. Door methodisch in te gaan op de mogelijke functies van dit probleemgedrag én hierbij verbinding te leggen met het thuismilieu werden verrassende resultaten bereikt. Het kleine Neerhof werd een beetje proefstation voor de eerste pogingen tot een meer contextuele hulpverlening.


Achter de schermen

CANO & CANTEL in beeld

CANO & CANTEL in beeld

Benieuwd wat er achter de gevel van onze residentie gebeurt?

Kom binnen!  
DOTT in actie!

DOTT in actie!

Plaatjes van verbeeldende projecten ...

Zowel uit eigen archief  als met bijzondere dank aan fotografe Petra Van der Put.

Meer zien?  
FC Cirkant trapt op doel!

FC Cirkant trapt op doel!

#Re-Act #Sportproject #CANO

Balletje trappen tegen onze topploeg?
Mail voetbal@cirkant-vzw.be!